Χρόνια πολλά στη χώρα μας και το χωριό΄ μας! Να είμαστε πάντα ελεύθεροι και ανεξάρτητοι!
Ήθελα ειλικρινά η σημερινή ανάρτηση να έχει μόνο εορταστικό χαρακτήρα, αλλά δεν μπορώ να μην σχολιάσω τη μικρή συμμετοχή στις πρωινές εκδηλώσεις και την παντελή απουσία του Πολιτιστικού Συλλόγου που δεν εκπρωπήθηκε στον εορτασμό.
Λιγότεροι απο΄΄ 30 συγχωριανοί συμμετείχαν. Οι περισσότεροι προτίμησαν να πιουν καφέ από΄ το να αποδώσουν τιμή σε εκείνους που έδωσαν το αίμα τους για να μπορούμε εμείς σήμερα να λιαζόμαστε αμέριμνοι, να ερωτευ΄ομαστε, να κολυμπούμε, να πηγαίνουμε εκδρομές. Δεν είναι όλες οι μέρες ίδιες, και η παρουσία μας σε τέτοιες εκδηλώσεις είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε. Είναι παράδοξο ότι μεγαλύτεροι σε ηλικία συγχωριανοί, που έζησαν ως παιδιά την κατοχή, γύρισαν την πλάτη στον εορτασμό.
Οι συγχωριανοί που συμμετείχαν, γιόρτασαν την Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου που επίσης τιμούμε σήμερα στην πρωινή λειτουργία, ενώ στη συνέχεια, μετά τη δοξολογία που έγινε εντός του Ναού, μεταφέρθηκαν στο Ηρώο, ΄όπου έγινε η επιμνημόσυνη δέηση. Τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή και ψάλλαμε όλοι μαζί τον Εθνικό Ύμνο. Στεφάνι κατέθεσε ο Πρόεδρος του χωριού, ο οποίος κέρασε και γλυκά στο τέλος των εκδηλώσεων.
Ελπίζω του χρόνου να είμαστε περισσότεροι. Το οφείλουμε στην ιστορία μας και τους νεκρούς μας.
